=Znaczenie postanowień umowy faktoringowej

Z uwagi na fakt, że faktorzy swobodnie kształtują treść umów, trudno jednoznacznie wskazać, jakie elementy są charakterystyczne dla części ogólnej, a jakie dla szczegółowej. Także w publikacjach przedstawiane jest to w różny sposób.

Istotną częścią umowy faktoringowej jest oznaczenie wierzytelności, którą faktor nabywa od faktoranta. Nie może być przy tym wątpliwości, które wierzytelności są przedmiotem umowy, musi zatem zostać dokładnie określona umowa, z której one wynikają. Umowa taka powinna określać przedmiot współpracy, wysokość wierzytelności, numery faktury VAT itd. Poprzez dokładne określenie wierzytelności faktor chce uchronić się przed niebezpieczeństwem jej nieistnienia. Może się zdarzyć, że faktorant posłu-gując się kopią faktury dokonał już wcześniej przelewu wierzytelności. Zatem w praktyce faktorzy często żądają oświadczenia faktoranta, że wierzytelność nie była wcześniej przedmiotem cesji.

W tej części umowy dokonuje się szczegółowego opisu transakcji han-dlowych, których skutkiem będzie powstanie wierzytelności przelewanych później na faktora. Tu są umieszczane informacje, które dokumenty, w jakiej formie i z jaką częstotliwością faktorant zobowiązuje się przekazywać faktorowi. Przykładowo, procedura przekazywania wierzytelności może wyglądać następująco:

-1) w momencie dostawy towaru (wykonania usługi) firma przekazuje fak-torowi kopię oryginału faktury wysłanej dłużnikowi, 2) zbycie wierzytelności istniejących w chwili zawarcia umowy faktoringowej następuje na podstawie aktualnej listy niezapłaconych faktur niekiedy faktor żąda dostarczenia właściwych kopii faktur,

-3) umowa faktoringowa nie obejmuje transakcji za pobraniem, gotówkowych oraz tych, gdzie zapłata następuje przed dostarczeniem towarów bądź wykonaniem usługi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>