Zabezpieczenie

Zabezpieczeniem ustanowionym przez dłużnika faktoringowego jest najczęściej weksel in blanco. W umowie poręczenia faktorant zobowiązuje się do przekazania faktorowi środków w wysokości wartości nominalnej skupionej przez faktora wierzytelności w przypadku, jeśli dłużnik faktoringowy nie wywiąże się ze swojego zobowiązania. Umowa obejmuje również konieczność uregulowania przez faktoranta ustalonych odsetek naliczanych od przeterminowanego zadłużenia. Zdarza się, że nie jest podana stopa procentowa tych odsetek, przyjmuje się wówczas odsetki ustawowe. Jeśli umowa poręczenia dotyczy faktoringu mieszanego, poręczenie faktoranta obejmuje część wierzytelności nabytej przez faktora bez przejęcia ryzyka niewypłacalności dłużnika faktoringowego. W takich przypadkach z treści umowy faktoringowej nie wynika, że w przypadku niespełnienia należności przez dłużnika, nastąpi zwrotny przelew wierzytelności na faktoranta.

Umowa przyrzeczenia przewiduje złożenie przez faktoranta przyrzeczenia, zgodnie z którym dłużnik faktoringowy spłaci swoją wierzytelność w oznaczonym terminie oraz że dokona tego na ręce faktora w przeciwnym przypadku faktorant ponosi pełną odpowiedzialność za szkody poniesione z tego powodu przez faktora. Chcąc zwolnić się z tej odpowiedzialności, faktorant zobowiązany jest sam spełnić to świadczenie.

Z punktu widzenia rozwiązań stosowanych w praktyce najciekawszymi formami zabezpieczeń są weksel kaucyjny, in blanco oraz fundusz gwarancyjny. W tym bowiem przypadku faktor chcąc pogodzić konieczność utrzy-mywania własnego bezpieczeństwa, efektywność działań, a także sprostanie oczekiwaniom faktoranta i jego dłużnika, ponosi mniejsze ryzyko.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>