Spłata wierzytelności

Spłata wierzytelności przez dłużnika faktoringowego następuje w różnych formach: 1) gotówka, 2) czek potwierdzony, 3) obciążenie właściwego rachunku bankowego, 4) przelew na rachunek wskazany przez faktora.

Często spotykaną formą jest tradycyjny przelew bankowy, przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo przekazywanych środków, czas oraz prostotę świadczenia. Wykorzystywana jest także formuła z czeku po-twierdzonego, z czym wiąże się jednak konieczność zablokowania przez dłużnika faktoringowego określonej sumy środków na swoim rachunku. Środki te nie są najczęściej oprocentowane co wiąże się jak wiadomo z określonymi stratami ich właściciela. Dla faktora natomiast czek może być wygodną formą rozliczeń, w praktyce nierzadko zdarzają się jednak sytuacje, kiedy wierzyciele obawiają się przyjmowania czeków, nawet z klauzulą potwierdzenia, z uwagi na-jak to określają – niebezpieczeństwo fałszerstwa. Takie obawy mogą wzbudzać pewne wątpliwości, zwłaszcza jeśli przed podpisaniem umowy o faktoring faktor przeprowadził szczegółową analizę wiarygodności dłużników.

W przypadku, jeśli umowa dotyczy faktoringu mieszanego, spłata wie-rzytelności zaliczana jest: 1) przede wszystkim na pokrycie tej części wierzytelności, wobec której nie przysługuje faktorowi prawo regresu, a więc dochodzenia zapłaty od fak-toranta,

w następnej kolejności na zaspokojenie tej kwoty wierzytelności, w przy-padku której faktor ma prawo żądać od faktoranta, jeśli dłużnik nie wy-wiąże się z zobowiązania handlowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>