Obsługa wierzytelności w praktyce

Różnorodność stosowanych w praktyce rozwiązań, dotyczących współ-pracy jednostek w ramach podpisanej umowy faktoringowej oraz zasad rozliczeń nie pozwala na wyznaczenie jednej wspólnej ścieżki postępowania. Istnieją jednakże pewne zasady, często zwyczajowo określone i przyjęte przez uczestników transakcji, umożliwiające wypracowanie dla potrzeb po-glądowych pewnego „uniwersalnego” scenariusza charakteryzującego obsługę wierzytelności handlowych.

W przypadku współpracy z bankami, które większość umów faktorin- gowych podpisują z klauzulą jawności, faktorant jest zobowiązany do pi-semnego zawiadomienia dłużnika o zawarciu umowy poprzez wskazanie ra-chunku, na który ma być dokonywana spłata wierzytelności. Rzadko natomiast banki decydują się na podpisywanie umowy faktoringu tajnego.

Procedura obsługi wierzytelności rozpoczyna się najczęściej w miejscu działalności faktoranta. Tu wystawiane są faktury, które: 1) w przypadku zamówienia telefonicznego są zawożone razem z towarem do odbiorcy bądź wysyłane pocztą, w celu uzyskania podpisu,2) są bezpośrednio wręczane odbiorcy, w przypadku, jeśli zamówienie skła-dane jest w siedzibie faktoranta.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>